تنگه هرمز، نماد اقتدار و نجابت ایران در عرصه جهانی ✍️ دکتر سیدخلیل سجادی اسدآبادی

تنگه هرمز، این آبراه حیاتی همواره نمایانگر عظمت و تاریخ کهن ایران بوده است. کشور ایران با تمدنی غنی و فرهنگی باستانی به ویژه در مقابل تجاوزات اخیر در برابر کشورهایی که تاریخچه‌ای کوتاه دارند، همچون آمریکا و اسرائیل قاصب به عنوان یک قدرت بزرگ جهانی خود را معرفی کرده است. این کشور نه تنها از فرهنگ و تاریخ غنی برخوردار است بلکه از موقعیت ژئوپولیتیکی ویژه‌ای نیز بهره‌مند است که تنگه هرمز یکی از مهم‌ترین این موقعیت‌هاست.

ایران با نجابت و خویشتن‌داری خود سال‌هاست که به دریانوردان و تجار اجازه داده است بدون هیچ‌گونه مزاحمتی از تنگه هرمز عبور کنند. این در حالی است که براحتی می توان از طریق این آبراه‌ بین‌المللی برای عبور کشتی‌های تجاری هزینه دریافت کرد. با این وجود ایران به رغم چالش‌های فراوان و نقشه‌های شوم دشمنان خود هرگز به فکر بستن این تنگه حیاتی نیفتاد بود.

اما با افزایش فشارها و تحریم‌های ظالمانه کشورهای سلطه‌جو، از جمله آمریکا و رژیم صهیونیستی ایران به ناچار به فکر بستن تنگه هرمز افتاد. این اقدام به وضوح نشان‌ دهنده‌ی واکنش ایران به تهدیدات خارجی و دفاع از حقوق خود در برابر زورگویی‌ها بود.

امروز ذخایر نفتی جهان در حال کاهش است و قیمت بنزین به شدت در حال افزایش است. گاز کمیاب شده و مشکلات غذایی در سطح جهانی رو به فزونی است. با وجود توصیه‌های دستگاه دیپلماسی و مسئولان عالی رتبه ایران برای ورود به یک بازی برد-برد و جلوگیری از زورگویی برخی کشورها هنوز هم ناملایمتی‌ها و خشونت ادامه دارد.

آنچه که مسلم است این است درس عبرتی که می‌تواند برای جهان از این وضعیت گرفته شود پذیرش قدرت بلامنازع جمهوری اسلامی ایران است که در برابر سخت ترین تحریم‌ها و حملات نا جوانمردانه آمریکا و مزدوران تحت امرش هیچگاه سر تسلیم فرود نیاورد لذا جهان باید دریافته باشد برقراری ارتباطات بر اساس احترام متقابل، پرهیز از جنگ طلبی و سلطه جویی و ممانعت از زیاده‌خواهی‌های کاذب بدانند که باید هر آنچه را که برای خود می‌خواهند، برای دیگران نیز بخواهند و یا به تعبیری دیگر “یا برای همه یا برای هیچ کس” را در ذهن و روح و روان خویش آمیخته نمایند تا صلح و آرامش در خاورمیانه و سراسر جهان برقرار شود.

در نهایت تنگه هرمز نه تنها یک مسیر عبوری، بلکه نماد اقتدار و نجابت ایران است که می‌تواند در آینده‌ای نزدیک نقش کلیدی در شکل‌دهی به نظم جدید جهانی ایفا کند.