
دختر ایلامی به جنگ خامفروشی رفت*زهرا طیبی
نگاه اقتصاد - بانوی دانشآموخته دانشگاه ایلام با پژوهش روی مواد قیری و توسعه بستری برای کود آهستهرهش، به دنبال پیوند ظرفیتهای معدنی استان با نیازهای کشاورزی است؛ دستاوردی که در صورت تکمیل آزمونهای فنی و ورود به مرحله تولید، افق تازهای برای ارزشآفرینی از منابع بومی و مدیریت بهتر آب و نهادههای کشاورزی میگشاید.

وقتی زیر پوست خاک،نبض زندگی می تپد*طیبه پیشگو
نگاه اقتصاد -محرومیتزدایی تنها در ساخت جاده و مدرسه خلاصه نمیشود؛ گاهی بزرگترین خدمت، رساندن آب به خانههایی است که سالها چشمانتظار قطرهای آب بودهاند.

دهلران؛ زایش روشنایی، رویش سرمایه*سودابه خانی
نگاه اقتصاد -سرمایهگذاری ۵.۴ هزار میلیارد تومانی برای احداث نیروگاههای خورشیدی؛ گامی راهبردی در مسیر تولید انرژی پاک و تحول اقتصادی جنوب استان است.


ثروت زاگرس در خط تولید؛ روایت ارزش آفرینی گاز ایلام*سودابه خانی
نگاه اقتصاد -در دل زاگرس، ثروتی نهفته است که ارزش آن تنها با حجم ذخایر زیرزمینی سنجیده نمیشود؛ آنچه این سرمایه طبیعی را به مزیت اقتصادی تبدیل میکند، توان استخراج، فرآورش و پیوند دادن آن با زنجیره تولید است. ایلام با برخورداری از میدانهای گازی مهم، از ظرفیت قابل توجهی در صنعت انرژی برخوردار است؛ ظرفیتی که پالایشگاه گاز ایلام در شهرستان چوار، یکی از اصلیترین حلقههای تبدیل آن به محصول و ارزش اقتصادی به شمار میرود.

سیمان ایلام؛ ستون استوار توسعه صنعتی زاگرس*سودابه خانی
نگاه اقتصاد - در دامنه زاگرس و در استانی که ظرفیتهای معدنی و طبیعی آن میتواند پشتوانه توسعه صنعتی باشد، کارخانه سیمان ایلام طی نزدیک به سه دهه فعالیت، به یکی از زیرساختهای مهم تولیدی استان تبدیل شده است. این مجموعه که فعالیت اجرایی خود را با راهاندازی نخستین خط تولید در سال ۱۳۷۷ آغاز کرد، امروز با دو خط تولید و ظرفیت روزانه ۵ هزار و ۳۰۰ تن کلینکر، مسیری را پشت سر گذاشته که از یک واحد صنعتی با ظرفیت محدود آغاز شد و به مجموعهای با توان تولید سالانه حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن کلینکر رسید. این مسیر، روایت توسعه تدریجی یک صنعت در جغرافیایی است که ظرفیتهای آن میتواند فراتر از خامفروشی و فعالیتهای سنتی، در خدمت تولید صنعتی قرار گیرد.

پتروشیمی ایلام؛ جهش تولید در میانه محدودیت ها*سودابه خانی
نگاه اقتصاد -در استانی که بخش مهمی از ثروت طبیعی آن در دل میدانهای نفت و گاز نهفته است، تبدیل منابع خام به محصولات صنعتی و خلق ارزش افزوده، یکی از مهمترین مسیرهای توسعه اقتصادی به شمار میرود. پتروشیمی ایلام نمونهای از این ظرفیت صنعتی است؛ مجموعهای که در سالهای اخیر، در کنار عبور از بخشی از مشکلات گذشته، مسیر افزایش تولید، اصلاح فرایندها و ارتقای بهرهوری را دنبال کرده است. آنچه کارنامه این مجتمع را قابل توجه میکند، تنها حجم تولید نیست؛ بلکه مجموعهای از اقدامات فنی و مدیریتی است که به افزایش ظرفیت، کاهش توقفها و استفاده مؤثرتر از امکانات موجود منجر شده است.

دهلران؛ گذار از اتلاف منابع انرژی به خلق ارزش اقتصادی*سودابه خانی
نگاه اقتصاد -در جنوب استان ایلام، جایی که سالها بخشی از گازهای همراه نفت در مشعلها میسوخت و ثروتی زیرزمینی به شعله و آلودگی تبدیل میشد، مجتمع NGL3100 دهلران با سرمایهگذاری بیش از یک میلیارد دلار به بهرهبرداری رسیده است؛ طرحی با ظرفیت طراحی روزانه ۲۴۰ میلیون فوتمکعب که مأموریت آن جمعآوری و فرآورش گازهای همراه نفت و تبدیل منابع هدررفته به محصولات باارزش هیدروکربوری است. با این حال، اهمیت راهبردی این پروژه تنها به ساخت یک کارخانه بزرگ محدود نمیشود؛ مسئله اصلی این است که آیا دهلران میتواند از مرحله جمعآوری گاز عبور کند و این سرمایهگذاری را به زنجیرهای کامل از تولید، اشتغال و ارزشآفرینی پایدار تبدیل کند؟

مهران؛ از مرز عبور تا ایستگاه تولید*سودابه خانی
نگاه اقتصاد - مرز مهران سالهاست که بهعنوان یکی از مهمترین گذرگاههای تجاری و زیارتی کشور شناخته میشود؛ مرزی که حجم قابلتوجهی از مبادلات ایران و عراق از آن عبور میکند، اما مسئله مهمتر برای ایلام، آن چیزی است که باید پس از عبور کالا از این مرز اتفاق بیفتد: ماندگاری سرمایه، شکلگیری تولید و ایجاد اشتغال در داخل استان.

از دره شهر تا صنعت ملی؛ استیل کُرد ایرانی در مسیر عبور از وابستگی *سودابه خانی
نگاه اقتصاد -در جغرافیای صنعتی ایران، توسعه الزاماً از دل کلانشهرها و قطبهای سنتی صنعت آغاز نمیشود؛ گاهی در گوشهای از یک استان کمتر برخوردار، سرمایهگذاری شکل میگیرد که ثمره آن به یکی از حلقههای تخصصی زنجیره تولید کشور پیوند میخورد. ماداکتو استیلکُرد در درهشهر ایلام، نمونهای از این ظرفیتآفرینی است؛ مجموعهای که با تولید سیم فولادی مورد استفاده در تایرهای رادیال، بخشی از نیاز تخصصی صنعت تایرسازی کشور را در داخل تأمین میکند. اهمیت این مجموعه را نمیتوان تنها در ابعاد کارخانه یا میزان فروش آن خلاصه کرد؛ ارزش واقعی آن در پیوند میان بومیسازی فناوری، کاهش وابستگی به واردات، ایجاد اشتغال تخصصی و تبدیل ظرفیت محلی به ارزش اقتصادی ملی نهفته است. ماداکتو روایتی از این واقعیت است که شهرستانی دور از قطبهای بزرگ صنعتی نیز میتواند در تولید محصولی راهبردی، سهمی فراتر از مرزهای جغرافیایی خود داشته باشد.











