میان آوار، کنار مردم؛ روایت روزی که سرپل‌ذهاب میزبان رهبر انقلاب شد

به گزارش ایرنا، شامگاه ۲۱ آبان‌ماه ۱۳۹۶، زمین با قدرت ۷.۳ ریشتر غرب استان کرمانشاه را لرزاند؛ زمین‌لرزه‌ای که هفت شهرستان و حدود یک‌هزار و ۹۵۰ روستا را درگیر کرد، ۶۲۳ نفر جان خود را از دست دادند، حدود ۱۲ هزار نفر مصدوم شدند و ده‌ها هزار واحد مسکونی شهری و روستایی تخریب یا دچار آسیب شد.

سرپل‌ذهاب، ازگله، ثلاث باباجانی، قصرشیرین و بسیاری از روستاهای منطقه، بیشترین خسارت را متحمل شدند. در آن روزها، خیابان‌ها و کوچه‌های شهر پر از آوار، چادرهای امدادی و مردمی بود که در سوگ عزیزان خود نشسته بودند و همزمان برای ساختن دوباره زندگی تلاش می‌کردند.

در چنین شرایطی، صبح دوشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۶، رهبر معظم انقلاب اسلامی در سفری سرزده وارد استان کرمانشاه شدند و نخستین مقصد خود را سرپل‌ذهاب قرار دادند؛ شهری که بیشترین آسیب را از زلزله دیده بود.

ایشان با حضور در مناطق زلزله‌زده، از نزدیک در جریان وضعیت مردم و روند امدادرسانی قرار گرفتند و سپس در جمع اهالی داغدار سرپل‌ذهاب سخن گفتند؛ سخنانی که محور اصلی آن، همدردی با مردم، قدردانی از روحیه استقامت آنان و تأکید بر تلاش مضاعف برای بازسازی مناطق آسیب‌دیده بود.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در آغاز سخنان خود با ابراز همدردی با خانواده‌های داغدار فرمودند که آرزو داشتند در روزهایی سرشار از شادی و آرامش به این شهر سفر کنند، نه زمانی که مردم آن گرفتار حادثه و مصیبت شده‌اند. ایشان تأکید کردند که غم مردم کرمانشاه، غم همه ملت ایران است و همه در این اندوه شریک هستند.

حضرت آیت الله خامنه‌ای در بخشی دیگر از سخنان خود، با یادآوری روزهای دفاع مقدس، از مردم کرمانشاه به عنوان مردمی مقاوم و پهلوان‌پرور یاد کردند و فرمودند همان‌گونه که این استان در دوران جنگ تحمیلی با ایستادگی از آزمون سخت عبور کرد، این بار نیز با صبر، همت و همدلی خواهد توانست زخم‌های زلزله را التیام بخشد.

رهبر معظم انقلاب اسلامی همچنین با اشاره به همبستگی مردم سراسر کشور پس از وقوع زلزله، این حادثه را صحنه‌ای از همدلی ملی توصیف کردند و فرمودند مردم ایران در هر نقطه‌ای از کشور، خود را شریک غم کرمانشاه دانستند و برای کمک به آسیب‌دیدگان به میدان آمدند.

ایشان در عین قدردانی از تلاش نیروهای امدادی، ارتش، سپاه، نیروهای انتظامی، هلال احمر، گروه‌های مردمی و مسئولان، بر لزوم سرعت بخشیدن به روند امدادرسانی و بازسازی تأکید کردند و خواستار مجاهدت بیشتر دستگاه‌های مسئول برای کاهش آلام مردم شدند.

آن روز اما آنچه بیش از همه در قاب دوربین‌ها ماندگار شد، تصاویر رسمی نبود؛ مردم بودند؛ مردمی که با وجود از دست دادن خانه و کاشانه، با دست‌های خالی اما دل‌هایی سرشار از محبت، به استقبال میهمان خود آمدند.

نه از بنرهای بزرگ خبری بود و نه از تشریفات معمول. کودکان روی برگه‌های دفتر مشق، جوانان روی تکه‌های مقوا و برخی حتی بر کف دست‌های خود، به زبان کُردی جملات خوشامدگویی نوشته بودند (رهبر عزیزم خوش هاتی)؛ تصاویری که بعدها به یکی از ماندگارترین روایت‌های آن سفر تبدیل شد.

رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز بی‌واسطه میان مردم قدم زدند، وارد چادرهای اسکان موقت شدند، پای درد دل خانواده‌های داغدار نشستند، با کودکان گفت‌وگو کردند و از نزدیک در جریان مشکلات مردم قرار گرفتند.

بسیاری از زلزله‌زدگان بعدها در گفت‌وگو با خبرنگاران، آن روز را روزی توصیف کردند که احساس کردند صدایشان شنیده شده است؛ روزی که حضور در کنار مردم، اندکی از سنگینی غم و نگرانی آنان کاست.

سفر رهبر معظم انقلاب به سرپل‌ذهاب تنها به یک دیدار محدود نشد؛ تأکید بر بازسازی هرچه سریع‌تر مناطق آسیب‌دیده، رسیدگی به خانواده‌های خسارت‌دیده و بازگرداندن زندگی به جریان عادی، به یکی از محورهای اصلی اقدامات پس از زلزله تبدیل شد؛ روندی که با مشارکت دولت، نیروهای مسلح، نهادهای انقلابی، گروه‌های جهادی، خیران و خود مردم دنبال شد.

اکنون که سال‌ها از آن حادثه می‌گذرد، بسیاری از خانه‌ها دوباره ساخته شده‌اند، خیابان‌ها جان گرفته‌اند و زندگی به شهر بازگشته است، اما خاطره آن روز پاییزی همچنان در ذهن مردم سرپل‌ذهاب زنده است.

هنوز اگر پای صحبت پیرمردان، مادران و کودکانی بنشینی که آن روزها را از سر گذرانده‌اند، از رهگذری سخن می‌گویند که میان چادرها قدم زد، به حرف‌هایشان گوش سپرد و در کنار آنان ایستاد؛ حضوری که برای مردم این دیار، تنها یک سفر رسمی نبود، بلکه نشانه‌ای از همدلی در روزهای سخت بود.

شاید راز ماندگاری برخی لحظه‌ها در حافظه یک ملت، نه در قاب تصاویر رسمی، بلکه در همین صحنه‌های ساده نهفته باشد؛ لحظه‌هایی که مسئولان در کنار مردم می‌ایستند، دردشان را می‌شنوند و امید را زنده نگه می‌دارند. سرپل‌ذهاب هنوز آن روز را به یاد دارد؛ روزی که میان آوار، همدلی معنا شد.

سال‌ها از آن زلزله گذشته است؛ آوارها جمع شده‌اند، خانه‌ها دوباره قد کشیده‌اند و زندگی به سرپل‌ذهاب بازگشته است، اما خاطره آن روز پاییزی هنوز در ذهن مردم این دیار زنده است. در حافظه زلزله‌زدگان، آن سفر تنها یک بازدید رسمی نبود؛ روایتی از همدلی در روزهای سخت بود. شاید به همین دلیل است که نام سرپل‌ذهاب، برای بسیاری از مردم کرمانشاه، همچنان با تصویری گره خورده است که در میان آوار، امید را جست‌وجو می‌کرد و در کنار مردم ایستاد.

و راز حضور میلیونی مردم در مصلی تهران برای وداع با رهبر شهیدشان همین در کنار آنها بودن است؛ مردی بزرگ و پدر ملت، در هر شرایطی در کنار مردمش بود در خوشی و تلخی و هیچگاه مردمش را تنها نگذاشت حتی در جنگ اخیر، با مردم و در کنار مردم ماند و در خانه‌اش با زبان روزه و در حال قرائت قرآن به شهادت رسید.

ملت ایران امروز از هر قوم و مذهب و فرقه‌ای، داغدار رهبر شهید است، اندوهی در قلب ایرانیان جا خوش کرده و امروز برای قدردانی از سالها مجاهدت و فداکاری فرزندی از سلاله پیامبر (ص) در دفاع از اسلام، ایران و انقلاب در آئین تشییع پیکر مطهرش حضور پیدا کرده‌اند تا قدردان همه تلاشهایش برای اقتدار ایران باشند.