تقدیم به سپاه پاسداران/ مردان سبز پوشی که مهرشان در دل مردم ایران جاودانه است * فرشته قاسمیان

من سرگرم باد زدن بلال‌ها و غرق در صدای دل‌نشین کباب شدنشان بودم که ناگهان سایه‌ای بالای سرم احساس کردم، مردی بلندقد و خوش‌چهره با مهربانی گفت:

«دختر کوچولو، نسوزی! مواظب باش»

لباس سبز مخملینی به تن داشت و لحظه‌ای دلم خواست به آن دست بزنم؛ انگار مخمل تنش با روحش یکی بود، پدرم از بلال‌ها تعارف کرد، مرد سبزپوش تشکر کرد و خواست برود، من که محو تماشایش شده بودم، یکی از بلال‌ها را از روی منقل بیرون کشیدم و به دستش دادم، با نگاهی پرمهر به صورتم نگریست و گفت:

«این بلال خوردن دارد!»

آن را گرفت، دستی بر سرم کشید، لبخندی زد و رفت.

این، نخستین دیدار من با یکی از عزیزان سپاه پاسداران بود؛ لحظه‌ای که شیرینی‌اش هنوز در ژرف‌ترین خاطرات کودکی‌ام جا مانده است، برای منِ کودک چهار یا پنج‌ساله، آن چهره مهربان و لبخند پدرانه هرگز فراموش‌شدنی نیست.

سپاه، نیرویی برخاسته از دل مردم مسلمان ایران است؛ با ایمانی به بلندای البرز و اعتقادی عمیق به قدرت لایزال الهی که قدرت‌های شرق و غرب را به سخره گرفته، امروز آن‌چنان لرزه‌ای بر پیکر دشمنان خون‌خوار و کودک‌کشان تاریخ انداخته که همه جهان را به ستایش واداشته است.

سپاه عزیز، نور دل مظلومان جهان است؛ سیمرغی که در پهنه آسمان ایران درخشیدن گرفته و خار چشم دشمنان گردیده، خواب راحت را از آنان ربوده و سرافرازی ملت را رقم زده است.

«جنگ رمضان» گواهی روشن بر این حقیقت است؛ جایی که سپاهیان ایران با سلحشوری و دلاوری در برابر دشمنان قسم‌خورده این سرزمین ایستادند و احترامی جهانی برانگیختند، از آن روز، نگاه افتخارآمیز جهان به ایران و فرزندانش سپاه پاسداران دوخته شد.

امروز، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران بر قله ایمان، ایثار و فداکاری ایستاده؛ حافظ جان مردم و امنیت وطن است و ان‌شاءالله پررهروتر از همیشه، راه خود را ادامه خواهد داد.